CZYTELNIAKI

piątek, 10 stycznia 2014

Władysław Broniewski

Władysław broniewski prezentacja from Aneta Sitak

poniedziałek, 6 stycznia 2014

Kalendarium - styczeń

1 stycznia

Nowy Rok, Światowy Dzień Pokoju, Świętej Bożej Rodzicielki

6 stycznia

Trzech Króli (Objawienie Pańskie), Dzień Filatelisty

8 stycznia

Dzień Sprzątania Biurka

9 stycznia

Dzień Ligi Ochrony Przyrody

11 stycznia

Dzień Wegetarian

17 stycznia

Dzień Dialogu z Judaizmem (obchodzony przez Kościół Katolicki)

21 stycznia

Dzień Babci

22 stycznia

Dzień Dziadka

24 stycznia

Światowy Dzień Środków Masowego Przekazu

25 stycznia

Dzień Sekretarki i Asystentki

26 stycznia

Światowy Dzień Transplantacji, Światowy Dzień Celnictwa

27 stycznia

Dzień Pamięci Ofiar Reżimu Hitlerowskiego, Dzień Pamięci Ofiar Nazizmu, Dzień Dialogu z Islamem

28 stycznia

Międzynarodowy Dzień Mobilizacji przeciwko Wojnie Nuklearnej

piątek, 3 stycznia 2014

Przysłowia ludowe na styczeń

Styczeń rok stary z nowym styka, czasem zimnem do kości przenika, czasem w błocie utyka.

Kiedy styczeń najmroźniejszy, wtedy roczek najpłodniejszy.

Gdy w styczniu mrozy i śniegi, będą stodoły po brzegi, gdy styczeń mrozów nie daje, prowadzi nieurodzaje.

Jeżeli pszczoła w styczniu z ula wylatuje, rzadko pomyślny rok nam obiecuje.

Gdy styczeń zamglony, marzec zaśnieżony.

Gdy w styczniu deszcz leje, złe robi nadzieje.

Jak styczeń zachlapany, to lipiec zapłakany.

Gdy w styczniu woda huczy, to na wiosnę mróz dokuczy.

Kiedy styczeń mokry trzyma, zwykle bywa długa zima.

Kiedy w styczniu rośnie trawa, licha w lecie jest potrawa.

Kiedy w styczniu lato, w lecie zima za to.

Gdy styczeń jasny i biały, w lecie bywają upały.

Styczeń mrozem trzeszczeć musi, wtedy chłopa plon przydusi.

Styczeń bywa łagodny, gdy październik śnieżny i chłodny.

Źródło: kalendarzswiat.pl

środa, 11 grudnia 2013

Powiatowy Konkurs Recytatorski "Cudowna kraina Juliana Tuwima"

10 grudnia 2013 r. w Zespole Szkół w Dąbrowie Zielonej odbył się konkurs recytatorski „Cudowna kraina Juliana Tuwima”. Do współzawodnictwa przystąpiło 46 uczestników ze szkół w Przyrowie, Olbrachcicach, Kłomnicach, Garnku, Olsztyna ,Brzyszowa, Witkowic, Zrębic, Lusławic i Dąbrowy Zielonej. Naszą szkołę reprezentowali uczniowie z klasy V: Magdalena Synowiec i Jakub Nabiałek. Otrzymali dyplomy uczestników konkursu.

poniedziałek, 2 grudnia 2013

Zabawa andrzejkowa

28 listopada uczniowie bawili się na zabawie andrzejkowej. Były wróżby, tańce, pomysłowe zabawy, dużo humoru i uśmiechu. Wszyscy dobrze się bawili w takt niezapomnianej muzyki.

Otrzęsiny klasy IV

28 listopada odbyły się Otrzęsiny uczniów z klasy IV.

Aby tradycji stało się zadość, wprowadziliśmy młodszą "brać szkolną" w szeregi czwartoklasistów. Aby dostąpić zaszczytu wstąpienia do naszej"braci uczniowskiej", czyli czwartoklasistów uczniowie, musieli przejść nie lada trudny egzamin. Wśród zadań, które musieli wykonać były między innymi: próba wytrzymałości, konkurencje sportowe oraz quiz wiedzowy. Wszyscy uczniowie poradzili sobie doskonale z zadaniami, wykazując się przy tym humorem i pomysłowością. W nagrodę otrzymali certyfikaty czwartoklasistów.

niedziela, 1 grudnia 2013

Święta Bożego Narodzenia tuż, tuż...

O choince
Choinka to coś w rodzaju zegara mierzącego upływający czas, wielkiego przypominacza. Kiedy nagle poczuje się w domu zapach igliwia - to znaczy, że Święta za dwa, trzy dni. Kiedy siedzi się przy choince bardzo spokojnie, najlepiej się rozmawia i śpiewa kolędy - to znaczy, że to ten specjalny, wyłączony z gonitwy czas między Wigilią i Sylwestrem. Kiedy na ziemi zobaczy się pierwsze leżące igły - to znaczy, że minął Nowy Rok. Jeżeli gałązki są prawie gołe, a przy każdym potrąceniu podłoga pokrywa się grubą warstwą igieł - znak, że już dobrze po Trzech Królach. I przychodzi dzień zdjęcia lampek, schowania bombek do pudełek i wyniesienia choinki na śmietnik. Wiadomo, że coś się przekręciło, że minął jeszcze jeden z tych ważnych, oczekiwanych okresów roku i to tak niezauważalnie, tak szybko, że nikt się niemal nie zorientował.

Choinka. Taka niby niewinna, dobrotliwa, przyjazna i radosna, a taka nieubłagana w tym swoim przypominaniu... Jakby to nie igły się sypały, tylko piasek w klepsydrze.

Ewa Szumańska, Choinka

Choinka… najczęściej zielony, pachnący świerk, czasem kłująca jodła…

Jest nieomylnym znakiem nadchodzących świąt Bożego Narodzenia, uczestniczką Wigilii, świadkiem najpiękniejszych życzeń, strażniczką ukrytych pod nią prezentów, zasłuchaną w śpiew kolęd…

Gdy ją ubieramy, czujemy, że wchodzimy w zaczarowany świat,

gdzie wszystko staje się dobre i radosne.

NIE OD RAZU BYŁY CHOINKI

Jest to jedna z najmłodszych tradycji wigilijnych. Zanim nastała choinka jej funkcje pełniła jodłka lub podłaźniczka, czyli wierzchołek sosny, jodły lub świerku zawieszony na suficie. Gałązki miały chronić dom i jego mieszkańców od złych mocy, zapewnić domownikom szczęście i dostatek.

Tradycja bożonarodzeniowego drzewka pochodzi z terytorium Niemiec z około 700 roku n.e., symbolizować ono miało rajskie drzewo życia. Dopiero od przełomu XVIII i XIX w. zwyczaj ten rozprzestrzenił się na kraje anglosaskie i - dzięki niemieckim imigrantom - dotarł do Stanów Zjednoczonych.

Choinka w obecnej formie przyjęła się w Polsce dopiero pod koniec XVIII w. Dosyć szybko zwyczaj zaczął się szerzyć wśród mieszczan i inteligencji polskiej

SKĄD WZIĄŁ SIĘ ZWYCZAJ UBIERANIA CHOINKI?

Piękna góralska legenda mówi, że choinkę bożonarodzeniową zawdzięczamy… niedźwiedziowi. Gdy doszła do niego wieść o narodzeniu Jezusa, pobiegł czym prędzej do Betlejem. Martwił się tylko biedny miś, że nie miał dla Dzieciątka żadnego godnego prezentu. Postanowił ofiarować to, co było do zdobycia w lesie. Ułamał piękną choinkę i powlókł za sobą. Po drodze przechodził przez potoki, w których zamoczyły się gałązki drzewka, krople wody zamarzły na jego igiełkach i świeciły jak diamenty. Na gałęziach zasiadły ptaszki a niedźwiedź wszystko to zaniósł do szopki i przed Dzieciątkiem postawił.

I od tej pory dzieci stroją choinki i wieszają na nich wszelkie świecidełka.

CO WIESZAMY NA CHOINCE?

W wielu rejonach Polski zwyczaj ubierania choinki zadomowił się dopiero na początku XX w. Na choince nie może zabraknąć jabłek, bo właśnie te owoce były na owym biblijnym drzewie, a ponadto jabłko symbolizuje zdrowie. Wśród iglastych gałązek wiją się łańcuchy słomkowe i bibułkowe, są pamiątką po wężu-kusicielu, oznaczają także więzy rodzinne, które podczas świąt są szczególnie silne. Gwiazda na szczycie drzewka symbolizuje gwiazdę betlejemską, która wiodła Trzech Króli do Dzieciątka Jezus. Świeczki na gałązkach to jak okruchy ognia, który dawniej płonął w izbie przez całą noc wigilijną, aby przychodzące na ten czas dusze przodków mogły się ogrzać. Świeczki to także symbol światła Chrystusa.

Choinki ubierano także w piernikowe figurki ludzi i zwierząt, lukrowane kolorowo, posypane makiem. Nie mogło zabraknąć oczywiście postaci Św. Mikołaja.

Na choince wiesza się też błyszczące bombki o różnych kształtach, szklane figurki, cukierki i ręcznie wykonane z papieru zabawki.

Światełka elektryczne pojawiły się dopiero w Niemczech w 1882 r. Pierwszą udekorowaną ozdobami i światłami choinkę ustawił w 1923 r. przed Białym Domem w Waszyngtonie prezydent Calvin Coolidge.

CHOINKOWY KALENDARZ

W wielu domach choinkę ubiera się w przeddzień Wigilii. Ustrojone drzewko będzie pachnieć i cieszyć oczy do 6 stycznia, czyli święta Trzech Króli. Ostateczną datą rozbierania choinki jest dzień 2 lutego, święto Matki Boskiej Gromnicznej

Tadeusz Kubiak

Choinka

Od stóp po czub — przybrana,

prawie zaczarowana,

od świeczek chybotliwych

kołysze się po ścianach.

Zaczarowana prawie,

cała w strusie i pawie,

w kaczuszki i papużki

rozkrzyczane w zabawie.

Włodzimierz Domeradzki

Choinka